تبلیغات اینترنتیclose
راضي نشوي با دل من راه بيايي ( علی قیصری )
پیچک ( علی قیصری )
شعر و ادب پارسی

 

اي طعم لبت هم چو انار شب پاييز

 مستم بنما لحظه اي از ساغر لبريز



نوشته شده در تاريخ جمعه 30 آبان 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

 

راضي نشوي با دل من راه بيايي

**

راضي نشوي با دل من  راه بيايي
گاهي که بيايي هم از اکراه بيايي

بر دامنه ها اشک من و رود خروشان
جاري شود آن دم که به ناگاه بيايي

اي نور دو چشمم چه شود لحظه به لحظه
برقي بزني در شب و چون ماه بيايي

بلبل به سحر داده مرا مژده که اين بار
با هيمنه و خيمه و خرگاه بيايي

شب را بشکن نيمه ي شب اي مه تابان
آنگاه که برون از در و درگاه بيايي

بين من و تو فاصله مبناي جدايي ست
آخر نه بر آني که تو کوتاه بيايي

بي واسطه درهق هق بغض من غمگين
آهسته و پيوسته به هر آه بيايي

در خلوت بيداد و ز فرياد سکوتم
آهي کشم از دل که تو آگاه بيايي

فرياد من از عشق فراگير تو باشد
چون يوسف کنعاني و از چاه بيايي

اي عشق گرامي مدهم وعده به سالي
آخر چه شود اول اين ماه بيايي

بر صفحه ي ساعت شمرم ثانيه ها را
شايد بزني بر در و دلخواه بيايي

چون قاصدکي چرخ بزن کوي عسل را
روزي که سبکتر ز پر کاه بيايي

 


علي قيصري

http://asalpoem.blogfa.com/1391/06

 

 

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار،غزلیات علی قیصری -1, | بازديد : 107

ابزار هدایت به بالای صفحه