تبلیغات اینترنتیclose
دانم که شبي بي کس و بي يار بميرم ( علی قیصری )
پیچک ( علی قیصری )
شعر و ادب پارسی

 

اي طعم لبت هم چو انار شب پاييز

 مستم بنما لحظه اي از ساغر لبريز



نوشته شده در تاريخ جمعه 30 آبان 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

 

دانم که شبي بي کس و بي يار بميرم

**


دانم که شبي بي کس و بي يار بميرم
از آه و غم و ناله ي بسيار بميرم

در طالع من نيست کنار تو چو بلبل
پرپر شوم و بر گل و گلزار بميرم

کاشانه ام از زلزله ي ناله فرو ريخت
دلگيرم و درکلبه ي آوار بميرم

 مي نالم و با آه و دريغم چو هزاري
 در گوشه اي از بيشه و نيزار بميرم

روزي که زدم کوس انالحق سر زلفت
گفتم که ز مژگان تو  بر دار بميرم

لب را به لبم نه چو مسيحا دم آخر
تا پيش رخت مست و سبکبار بميرم

درگوشه تنهايي غم زار و نزارم
بگذار که زاري کنم و زار بميرم

بگذار که شيون کنم از درد جگر سوز
 در هجر عسل با تن بيمار بميرم

 

 

علي قيصري
http://asalpoem.blogfa.com/1391/06

 

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار،غزلیات علی قیصری -1, | بازديد : 87

ابزار هدایت به بالای صفحه