تبلیغات اینترنتیclose
رها کردم نفس را در هوايت ( علی قیصری )
پیچک ( علی قیصری )
شعر و ادب پارسی

 

اي طعم لبت هم چو انار شب پاييز

 مستم بنما لحظه اي از ساغر لبريز



نوشته شده در تاريخ يکشنبه 2 آذر 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 


رها کردم نفس را در هوايت

**
رها کردم نفس را در هوايت
که بويد ابتدا تا انتهايت

ز لبخند تو دانستم که روزي
به بادم مي دهد زلف رهايت

همه عمرم به دنيا آرزو بود
که افتد بسترم در زير پايت

جفا کردي که از خويشم براندي
مگر بيگانه گردد آشنايت

اگر يک لحظه چشمم بر هم آيد
خيالم خوشتر آيد در سرايت

ز خوش طبعي نگاه شعر سبزم
رقم مي زد غزلها را برايت

هزاران سال ديگر گر نخواني
بماند بر غزلهايم صدايت

ز شاديهاي دنيا دل بريدم
همان روزي که گشتم مبتلايت

زدند آتش به جنگلهاي زاگرس
که گريان شد دماوند و دنايت

مزن طعنه عسل بر اين نيستان
دل ني بشکند از شکوه هايت


علي قيصري
http://asalpoem.blogfa.com/1392/04

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار،غزلیات علی قیصری -5 , | بازديد : 90

ابزار هدایت به بالای صفحه